به جهان خرم از آنم
- شاعر:
- سعدی
- دوره:
- سدهٔ هفتم هجری
- Upbeat Joyful Blues
موسیقی و صدا با هوش مصنوعی ساخته شده · شعر در مالکیت عمومی
شعر
به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
به جهان خرم از آنم · کلیات سعدی — مواعظ (غزلیات)
دربارهٔ شعر
غزل تابناک سعدی در حضورِ حق: شاعر به جهان خرم است چون خرمیِ جهان از اوست، و بر همه عالم عاشق است چون همه عالم از اوست.
معنی و پیشینهٔ شعر
«به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست / عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست» از درخشانترین بیتهای غزلیات سعدی است: خرمیِ جهان از اوست، پس شادمانی در جهان خود گونهای عبادت است؛ و عشق به همهٔ عالم، عشق به سرچشمهٔ آن.
این نگاهِ حضوری و شادمانه — در برابر شِکوهٔ جدایی در نینامهٔ مولانا — با بلوزِ شاد و پرتحرکِ این نشست همراه شده است.
با آنکه این بیت را همهجا به نام «سعدی» نقل میکنند، جای دقیق آن روشن است: مطلعِ غزلی از بخش مواعظ کلیات سعدی است، نه از غزلهای عاشقانه — و چه بجا، که این شعر در حقیقت موعظهای است در ستایش شادیِ قدسی. کمتر بیتی در فارسی ایناندازه در خوشنویسی، کتیبهها و حافظهٔ مدرسهای تکرار شده است: بیانِ کلاسیکِ اینکه دوستداشتنِ جهان، گونهای دوستداشتنِ آفرینندهٔ آن است.
بشنوید